Skip to content

NIE BÓJMY SIĘ ŚMIERCI

24 marca 2010

„Nie mam najmniejszych wątpliwości co do istnienia życia po śmierci” – mówi najsłynniejsza badaczka zjawisk związanych ze śmiercią, dr Elizabeth Kubler-Ross. Jaki jest na to dowód? Jedna z jej pacjentek po upływie prawie roku od swojej śmierci pojawiła się u lekarki.


„Trzeciego dnia po śmierci wciąż jeszcze
rosną włosy i paznokcie, ale telefon już milczy”.
Johny Carson.

Na początku lat siedemdziesiątych dr Elizabeth Kubler-Ross stała się obiektem kpin w kręgach zawodowych z powodu napisanej przez siebie pracy na temat zjawiska opuszczania ciała przez duszę, doświadczeń towarzyszących umieraniu oraz pojawiania się duchów zmarłych. Tymczasem jedna z jej pacjentek, Mary Schwartz, której Elizabeth Kubler-Ross towarzyszyła w momencie śmierci, przyjęła postać cielesną, wróciła z Tamtego Świata i odwiedziła lekarkę w jej gabinecie. Ujrzawszy swą zmarłą pacjentkę, zdumiona kobieta uszczypnęła się, aby się przekonać, że nie ma halucynacji.
– Wróciłam, aby podziękować pani i Renniemu Gainesowi (tak nazywał się ksiądz spełniający ostatnią posługę przy łożu konającej Mary) za to, że pomogliście mi umrzeć – powiedziała Mary. – Przede wszystkim jednak chciałabym prosić, aby nie przerywała pani rozpoczętych badań.
Kubler-Ross obiecała, że wytrwa, a wtedy zjawa wyszła, zamykając za sobą drzwi.
Dzisiaj lekarka twierdzi, że jej przeżycie nie było takie znowu niezwykłe: – Faktem jest, że każdy może być uczestnikiem mistycznych przeżyć – utrzymuje. – Zawsze mówię, że śmierć może się stać najwspanialszym doznaniem w naszym życiu.

Mapa pośmiertnej podróży
Dr Kubler-Ross przeprowadziła wywiady z ponad 20 000 pacjentów, którzy przeżyli własną śmierć. Na podstawie tych wywiadów sporządziła mapę pośmiertnej podróży. Składa się ona z czterech etapów:

  • opuszczenia ciała fizycznego;
  • spotkania z aniołami i z innymi przewodnikami duchowymi oraz przejścia w stan czystego ducha i energii;
  • wejścia do tunelu czy też poruszania się czymś w rodzaju przejścia – może to być most, przełęcz górska lub potok – prowadzącego ku światłu, które emituje ciepło, energię i miłość absolutną;
  • zbliżenia się do źródła wyższej świadomości (niektórzy nazywają je Bogiem).

Najważniejszym przesłaniem pani doktor jest to, abyśmy nie bali się śmierci: „Umrzeć, to jakby przejść przez drzwi do sąsiedniego pokoju, tyle że sąsiedni pokój jest o wiele, wiele ładniejszy niż ten, w którym znajdujemy się obecnie

.Dora Viger

Advertisements

From → Artykuły

Dodaj komentarz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: